OMG I'ts me Madell ♥
Saturday, January 21, 2012
Monday, September 5, 2011
Life Lessons
-Go with your gut feeling. 99.9% of the time it is right. If it doesn’t feel right, it’s not-
-Don’t get black out drunk. It’s not attractive to anyone-
-Don’t think because one guy/girl does something they all do, because they don’t-
-When someone shows you who they are, believe them-
-Thank you goes a long way-
-If someone doesn’t text or call you back it’s because they don’t want to. Believe it-
-Never judge someones situation-
-If people talk about you, it’s because they notice you. It’s not always a bad thing-
-You cannot make someone love you. All you can do is be someone who can be loved. The rest is up to them-
-Just because someone doesn’t love you the way you want them to doesn’t mean they don’t love you with all they have-
-It takes years to build up trust, and only seconds to destroy it-
-Its not what you have in your life, but who, that counts-
-Our background and circumstances may have influenced who we are, but we are responsible for who we become-
-We are responsible for what we do, no matter how we feel-
-Just because two people argue, doesn’t mean they don’t love each other, and just because they don’t argue, it doesn’t mean they do-
-You can keep going long after you think you can’t-
-No matter how badly your heart is broken, the world doesn’t stop for your grief-
-Bad things do happen to good people-
-Uncertainty is caused by a lack of knowledge. Hesitation is the product of fear-
-Marry your best friend-
-People deserve a second chance, but not a third-
-Taking ownership of failure builds the foundation for success-
-Your health is your life-
-Chance is a gift, so act on chance when given an opportunity-
-Take lots of pictures. Someday you’ll be really glad you did-
-Motivation comes in short bursts, act while its hot-
-If you never act, you will never know for sure-
THE SUPRISED!!!
Boy And girl on The phone
-girl:
I love you.
- Boy:
I love you too ,So wanna go somewhere tonight for our 7th anniversary?
- Girl:
Yeah...where?- Boy:
I dont know...maybe movie then dinner?-Girl:
Ok.- Boy:
Ill pick you up after I get off and get ready ok?- Girl:
Ok. What time do you get off?- Boy:
In 2 hours and then I gotta go home and yeah get ready which takes about 15-20 minutes...-Girl:
hey...I thought you didnt have work today...- Boy:
One of my co-workers called in sick.- Girl:
Oh okay! So ill see you around 7:30 then?- Boy:
Yeah! and babe?- Girl:
Yeah?- Boy:
I love you.- Girl:
I love you too!- Boy:
Ok my manager is like looking at me so yeah.... i gotta go.- Girl:
Ok bye.- Boy:
Bye.- Girl:
Hey!- Boy:
Wassup...you ready?- Girl:
yes- Boy:
Wait! Can I blindfold you?- Girl:
Why??!- Boy:
Its a surprise.- Girl:
What kind of surprise?- Boy:
A big one.- Girl:
Okay but only if you promise me that you will hold my hand while we're driving.- Boy:
I promise.- Girl:
Ok blindfold me...- Boy:
Ok we're here!-Girl:
Where?- Boy:
Wait let me walk you to the place!- Girl:
What place?- Boy:
Somewhere!- Boy:
Ok...let me take the blindfold off.- Girl:
Where are we?- Girl:
Omg...(tears come down)- Boy:
Why are you crying?- Girl:
This is where you first asked me out...- Boy:
What are you doing the rest of your life? (he asked on his knees and after he says that...behind him...in the air it says "Will you marry me?" in fireworks)- Girl:
(tears come down faster)- Boy:
I wasnt at work when you called me...I was planning this whole thing!- Girl:
Get up!- Boy:
Yeah?- Girl:
(hugged him)- Boy:
Is that a yes or a no?- Girl:
Yes ♥..
Saturday, March 19, 2011
Ang SUlat ni Nanay at ni Tatay sa kanyang anak
Sa aming pagtanda, unawain at pagpasensyahan mo sana kami, anak. . .
Kung makatapon kami ng sabaw sa hapag kainan
O kaya makabasag ng pinggan
'Wag mo naman sana kaming kagagalitan
Dala lang yun ng kalabuan ng mata at ng namamanhid naming mga daliri. . .
Pinagalitan ka man sa mga baso't pinggang iyong nabasag noon bata ka pa,
Iyon ay dahil ayaw naming masugatan ka.
Kung ang mga sinasabi mo'y 'di maintindihan at madinig
'Wag mo naman sana kaming sabihan ng "Bingi!"
Humihina na talaga ang aming pandinig
Pakiulit lang nang malakas-lakas na 'di naman kailangang sigawan
Upang tayo ay magkaunawaan.
Kung mabagal na kaming maglakad at 'di na makasabay sa mabilis mong paglakad
Pakiantay sana at alalayan—mahihina na ang aming mga tuhod
Alalay na tulad sana nung musmuos ka pa at nag-aaral ka pa lang maglakad
Tuwang tuwa ka naming pinagmamasdan.
Kung minsang makulit at paulit ulit ang aming sinabi na parang sirang plaka,
'Wag mo sana kaming pagtawanan o kainisan
Ganyan ka rin kakulit noong bata ka pa at nag-iiyak pa--
Kapag nagpapabili ng kung anu ano’y di kami tinitigilan
Hangggang ang gusto mo'y di naibibigay.
Kung kinatatamaran namin na maligo at nag-aamoy lupa na
'Wag mo naman sanang pandirihan at piliting maligo. . .
Mahina na kasi ang aming katawan pag nalalamigan.
Natatandaan mo ba noong bata ka pa at kahit anung dungis mo
Ay masayang-masaya ka naming hinahalikan
At mat'yagang hinahabol sa ilalim ng kama upang paliguan?
Kung palagi kaming masungit at nagsisisigaw
Dala na siguro ito ng pagkabagot sa bahay
At pagkadismaya na wala nang magawa at wala nang silbi.
Ipadama mo naman sana na may halaga pa rin kami sa mundo mo
Katulad ng pagpapadama namin noon ng pagpapahalaga
At pagtutuwid sa kamalian at katigasan ng iyong ulo.
Kung may konti ka mang panahon mag kwentuhan naman sana tayo. . .
Alam kong abala ka sa hanapbuhay pero sabik na kaming makausap ka.
Gusto kong malaman mo na interesado pa rin kami sa mga kwento mo
Tulad n'ung pagbibida mo sa eskwela noong bata ka pa.
Na kahit pautal utal pa ang salita mo,
Nakikinig kaming masaya tungkol sa iyong mga laruan.
Kung kami man ay maihi o madumi sa higaaan dahil hindi na makabangon
'Wag mo sanang pagagalitan o pandididrihan.
Katulad ng walang reklamo naming paggising nang kahit anong pagod sa gabi
Upang linisin at palitan ang iyong lampin para maginghawa kang makatulog
Hindi na baling kami ang mapuyat.
Kung kami’y maratay sa banig ng karamdaman
'Wag mo sanan kaming pagsawaang alagaan
Gaya ng mat'yaga naming pag-aalaga noong musmos ka pa.
Bawat daing mo noon ay hirap na dinadala sa aming kalooban
Pagt'yagaan mo naman sana kaming alagaan sa aming mga huling sandali
Kami naman ay di na rin magtatagal.
AT kapag dumating na ang takdang panahon ng aming pagharap sa Dakilang Lumikha. . .
Ibubulong at hihilingin ko sa Kanya.
Na pagpalain ka dahil naging mapagmahal at maalaga kang anak sa iyong ama’t ina.
Kung makatapon kami ng sabaw sa hapag kainan
O kaya makabasag ng pinggan
'Wag mo naman sana kaming kagagalitan
Dala lang yun ng kalabuan ng mata at ng namamanhid naming mga daliri. . .
Pinagalitan ka man sa mga baso't pinggang iyong nabasag noon bata ka pa,
Iyon ay dahil ayaw naming masugatan ka.
Kung ang mga sinasabi mo'y 'di maintindihan at madinig
'Wag mo naman sana kaming sabihan ng "Bingi!"
Humihina na talaga ang aming pandinig
Pakiulit lang nang malakas-lakas na 'di naman kailangang sigawan
Upang tayo ay magkaunawaan.
Kung mabagal na kaming maglakad at 'di na makasabay sa mabilis mong paglakad
Pakiantay sana at alalayan—mahihina na ang aming mga tuhod
Alalay na tulad sana nung musmuos ka pa at nag-aaral ka pa lang maglakad
Tuwang tuwa ka naming pinagmamasdan.
Kung minsang makulit at paulit ulit ang aming sinabi na parang sirang plaka,
'Wag mo sana kaming pagtawanan o kainisan
Ganyan ka rin kakulit noong bata ka pa at nag-iiyak pa--
Kapag nagpapabili ng kung anu ano’y di kami tinitigilan
Hangggang ang gusto mo'y di naibibigay.
Kung kinatatamaran namin na maligo at nag-aamoy lupa na
'Wag mo naman sanang pandirihan at piliting maligo. . .
Mahina na kasi ang aming katawan pag nalalamigan.
Natatandaan mo ba noong bata ka pa at kahit anung dungis mo
Ay masayang-masaya ka naming hinahalikan
At mat'yagang hinahabol sa ilalim ng kama upang paliguan?
Kung palagi kaming masungit at nagsisisigaw
Dala na siguro ito ng pagkabagot sa bahay
At pagkadismaya na wala nang magawa at wala nang silbi.
Ipadama mo naman sana na may halaga pa rin kami sa mundo mo
Katulad ng pagpapadama namin noon ng pagpapahalaga
At pagtutuwid sa kamalian at katigasan ng iyong ulo.
Kung may konti ka mang panahon mag kwentuhan naman sana tayo. . .
Alam kong abala ka sa hanapbuhay pero sabik na kaming makausap ka.
Gusto kong malaman mo na interesado pa rin kami sa mga kwento mo
Tulad n'ung pagbibida mo sa eskwela noong bata ka pa.
Na kahit pautal utal pa ang salita mo,
Nakikinig kaming masaya tungkol sa iyong mga laruan.
Kung kami man ay maihi o madumi sa higaaan dahil hindi na makabangon
'Wag mo sanang pagagalitan o pandididrihan.
Katulad ng walang reklamo naming paggising nang kahit anong pagod sa gabi
Upang linisin at palitan ang iyong lampin para maginghawa kang makatulog
Hindi na baling kami ang mapuyat.
Kung kami’y maratay sa banig ng karamdaman
'Wag mo sanan kaming pagsawaang alagaan
Gaya ng mat'yaga naming pag-aalaga noong musmos ka pa.
Bawat daing mo noon ay hirap na dinadala sa aming kalooban
Pagt'yagaan mo naman sana kaming alagaan sa aming mga huling sandali
Kami naman ay di na rin magtatagal.
AT kapag dumating na ang takdang panahon ng aming pagharap sa Dakilang Lumikha. . .
Ibubulong at hihilingin ko sa Kanya.
Na pagpalain ka dahil naging mapagmahal at maalaga kang anak sa iyong ama’t ina.
Saturday, February 26, 2011
Tuesday, February 22, 2011
My PUPCET.
So what’s PUPCET? For those fellas who don’t know, it is the Polytechnic University of the Philippines College Entrance Test.
It’s the 3rd Sunday of February today. the date of my PUPCET, Sta. Mesa, February 20, 2010.
So, it’s the examination day.I had to walk from the railroad crossing to the PUP main campus. Vehicles aren’t allowed to enter. It’s my first time on MY OWN here. So, I just followed the flow of the mass number of students, like me, who are going to take the entrance test. We have to fall in line according to what building we are on. I am designated at the North building.
It’s 8:30 a.m. And after the loooong wait, the number 28 seat of room 508 is finally occupied. The exam started by quarter to 9:00 a.m.The administrator, if I remembered correctly is Engr. Jimmy Ocampo.
The exam flowed smoothly. It’s quite easy except for the numerical skills, 50 items. I hate it. I never like numbers since I started high school. The verbal skills stuff is easy, especially the spelling part. The science proficiency is not on my side. On the other hand,The nonverbal reasoning.. or the picture parts.. the very confusing one. I find it hard on some test items., that I had to rotate my test sheet over and over, and finally, leaving it all to eeny-meeny-miny-mow.
And well, that’s that. Really looking forward to this, please pray for me.
For the results, they said it’ll be posted by March 21. Just check the PUP site
I will not let my FEARS RULES MY LIFE !
For most of my life I was one of those who lacked confidence in every aspect of my life, and especially I lacked social confidence and constantly fear getting judged and rejected by others. I lacked confidence in my ability to make people like me, and if someone rejected me, I felt devastated for months at a time. I fear being rejected because I think I am not good enough. I fear approaching other people socially because
any rejection by others triggers a nightmare of cruel self talk inside me.
I don't know how to approach others easilly, how to make good conversations, how to make new friends, how to have a social life.
Since I started high school I always feel rejected by my peers.
I don't really have friends.I spend a lot of my time alone but I like it that way. I'm also a quiet person at school most of the time and I'm really shy.I don't interact with people much. I've always been like though. I am also not good at talking to people.I grew up taking my life too seriously. I take things too personally and sometimes get a little emotional for silly small things. I never had a lot of social experiences.
I have discovered that the people who lack social confidence and who constantly fear getting judged and rejected by others may have been born with a very sensitive nervous system.
When you grow up feeling very insecure, you constantly fear that any friendship or relationship around you can vanish at any second.
I feel there's so many things that are wrong with me..and I get really insecure around people sometimes. I'm not friendly and approachable. I will need to find courage to approach other people socially despite my fears.
I know I need to take this step-by-step.
I will overcome this fear of REJECTIONS, SHYNESS and INSECURITIES sooooon !!!
I will not let my FEARS HOLD ME BACK !
Subscribe to:
Posts (Atom)